Mijn benen (Linda) voelde bij de start al slecht! Nee hè!! Niet vandaag!Geert zijn quote:"pap in de benen, vandaag beter in het peloton blijven hangen". Tja....dat was nu niet mogelijk. Er valt weinig meer te doen dan te lopen, lopen, en lopen....door een flink pak verse sneeuw! Gisteren op weg naar Thorung Pedi was het al aan het sneeuwen en gisterenavond en nacht was er nog wat extra bijgekomen. Mooie plaatjes maar wel pittig lopen en klimmen. Na ruim 5 uur zwoegen, vloeken, 2 theepauzes en nog meer klimmen de pass bereikt, wat een opluchting en blijdschap!!We begonnen op 4430 meter en zijn gestegen naar 5416 meter hoogte!!We zijn erg trots op onszelf dat we dit, zeker na 7 intensieve maanden reizen, deze bergpas zijn overgekomen. Zo blij... Foto's gemaakt en toen begonnen aan de lange weg naar beneden. Het werd een pittige afdaling naar Ranipauwa. Mede door de langzaam smeltende sneeuw op de smalle bergpaadjes was het flink oppassen, zeker langs de smalle richeltjes,.....glibberen en glijden soms! Het was ook echt stijl en je moest je constant tegenhouden om niet te vallen (maar een paar keer gebeurd). Na 5,5 uur dalen bereikte we eindelijk onze bestemming.Moe, maar voldaan hebben we net onze vegaburger en muntthee naar binnen gewerkt. Heerlijk, na al die Dal Bhat!
* Ooh, wa hoog!!
2 opmerkingen:
Ik kan maar 1 ding zeggen ooooohh wat goed en mooi, ik doe het jullie niet na!!!
Jullie mogen inderdaad trots zijn op je zelf!! Tot snel, dikke kus van de Vluetjes.
Een woord: Respect! Ik werk op die hoogte en ken de gevaren. Echt een prestatie.
Tot snel,
Dimitri
Een reactie posten