Van Pokhara naar Nepal, weer zo’n geval

Paar dagen in Pokhara doorgebracht voordat we naar India gingen.
De 3 Amerikanen die we tijdens de trekking telkens tegenkwamen zagen we ook weer voorbij hobbelen in Pokhara. Samen een avondje in de kroeg gezeten wat erg gezellig was.
Bustickets geregeld naar Sunauli, grensplaatje Nepal/India. S’morgens om 6:30 vertrokken. Eind van de ochtend stonden we alweer stil….wegblokkades, nee, hè niet nog een keer. Nu hebben we er echt genoeg van. Nu was het een leider van een studentenorganisatie die vermoord was en de volgende dag begraven zou worden. Na lang wachten in een of ander gehucht werd om 18:00 de weg weer vrijgegeven en om 22:00, ruim 15 uur later eindelijk de grens met India over!! Geert ging nog even onze laatste Nepalese Rupee wisselen voor Indiase Rupee en daar stond ik met de bagage in het donker bij de grens. Er kwam een oudere man met lang haar en een baard naar me toegelopen die eerst om geld vroeg en nadat ik aangaf dat hij niks kreeg vroeg hij “Sex!! Sex, you and me, sex, sex, sex, you want sex?” Gatver, funsaap!! Ouwe freak. “Fuck Off” hielpen gelukkig al snel en na een potje schelden en “don’t touch me, or I will kick your sorry little ass, freak” liep hij door. Welkom in India!!
Eenmaal in Sunauli waren alle hotels vol. Door de wegblokkades was iedereen in Sunauli gestrand en waren er geen bussen meer die dag. Gelukkig mochten we in een restaurant slapen, op de vloer samen met 8 andere gestrande reizigers. Na het eten om een uurtje of 0:00 naar bed en heel moe vielen we al snel in slaap.
De volgende dag om een uur of 6:00 de bus naar Gorakhpur waar we om 8:30 arriveerde en pas om 14:00 de trein naar Varanasi konden nemen. 2 treintickets gekocht voor € 0,50- per stuk (voor 5 uur treinen) en maar wachten. Na ruim 2 uur wachten bedachten we ons en besloten toch maar met de bus te gaan. Bus vertrok meteen en de 2 Russen die ook uit nood in het restaurant hadden geslapen zaten ook in de bus en verder alleen locals waarvan sommige ons erg interessant vonden. Zo ook de man die naast ons kwam zitten. Hij zat praktisch bij Geert op schoot en leunde vervolgens naar voren om mij continue aan te staren. Nu kan ik er om lachen maar toen niet na zo’n korte nacht slaap. Uurtje of 18:00 in Varanasi.

"Even boodschappen doen, ben zo weer terug"

Humor............

Naast al het afzien, klimwerk en gevloek was er ook nog tijd voor wat anders...Lachen.
Op een of andere manier (zuurstofgebrek?) zijn we op het idiote idee gekomen vast een carnavals CD voor volgend jaar samen te stellen.
Iedere dag 1 titel bedacht, nu nog de muziek (of niet).
Hier vast de titels en het ontwerphoesje voor de CD die, volgens ons, de carnavals succesjaren van Andre van Duin zal doen herleven.

Annapurna Circuit

"Daar zijn we weer" Gistermorgen vanuit Jomsom met een klein propellor vliegtuigje teruggevlogen naar Pokhara was heel erg gaaf!!,na 12 dagen trekken door de Himalaya, zonder groep, dragers of gids met z'n 2. Alles zelf geregeld wat overigens erg makkelijk is. Het letterlijke hoogtepunt van de trekking was het bedwingen van de ThorungLa pass op 5416 meter boven zeeniveau (de hoogste bergpass ter wereld), dat is zo'n 609!! meter hoger dan de top van Mont Blanc, de hoogste berg in Europa!!!Hier volgt een kort verslagje van onze dagelijkse belevenissen incl.een quote van de dag.

* Quote van de dag.

Dag 1: Van Pokhara naar Besisahar (716m)

Vanmorgen om 6:30 vertrokken met de local bus richting Besisahar waar we om 11:30 zouden arriveren. Het was 9:45 en we stonden voor onze eerste roadblock, aaahh,nee niet weer! Nu waren het 2 communistische partijen die onenigheid hadden. Een uur gewacht, doorrijden & zo zou het de hele middag doorgaan. Stukje rijden, roadblock, onderhandelen, wachten en weer doorrijden etc. Na ongeveer 4 roadblocks om 16:00 in Besisahar! Nog een half uurtje lopen naar het centrum omdat onze chauffeur niet meer verder durfde en daar kregen we te horen dat we die dag niet verder konden en dus moesten we overnachten in Besisahar.

* Another Roadblock, Again we're stuck

Dag 2: Van Besisahar (716m) naar Ghermu (1160m)

Vanwege het oponthoud door de roadblocks zijn we niet in Khudi maar in Bhulbule aan onze trekking begonnen (normaal zo'n 45 min.lopen) Na onze eerste registratie, een controle & stempel in ons trekkingpermit (een pas die je moet kopen voor zo'n 20 euries om door dit gebied te mogen lopen incl. pasfoto's) begonnen aan onze trekking door de Himalaya, oeh, spannend. De eerste dag 15 km gelopen. Wennen aan het lopen met een rugzak en de eerste klimmetjes. s'avonds onze eerste Dal Bhat gegeten (rijst,aardappelcurry, dalsoep (linzen), chapati of papadum (soort pannekoekje) en er zouden er nog velen volgen!

* Ochel, ochel, ochel mmm.. weer een lekkere rochel

Dag 3: Van Ghermu (1160m) naar Tal (1700m)

Vandaag aan het zwaardere klimwerk begonnen. Onderweg regelmatig opzijstappen voor tegemoetkomende of inhalende pakezels (groepjes van een stuk of 10 ezels die de bergdorpjes bevoorraden van alle dagelijkse behoefte, er rijden hier tenslotte geen auto's of motoren dus alles wordt per 2 of 4 voeter naar boven gesjouwd)Rond het middaguur van een welverdiende lunch genoten. Bah.. er zat een soort kakkerlak in Geert z'n gebakken rijst. Daarna waren vooral de laatste paar uur erg zwaar. Het werd bovendien koud en begon hard te waaien. Maar, de beloning was groot toen we na onze laatste klim in een prachtige vallei arriveerde, hier begon een andere provincie; Manang. In de verte zagen we het dorpje Tal al liggen, onze eindbestemming voor die dag.

* The only way is up!

Dag 4: Van Tal (1700m) naar Danagyu (2285m)

Vanmorgen na wat boodschappen om 9:00 vertrokken. Geert was door de slechte lunch gisteren aan de diaree geraakt en voelde zich niet lekker. Na mooie uitzichten in de vallei door Siran Tal gelopen. Mooie waterval onderweg (zie je heel veel in het begin van de trekking) Onderweg nog een groep apen gezien. Weet de naam niet meer maar ze hebben een zwarte kop met wit haar eromheen. Ook vandaag weer veel mannen zien werken aan de nieuwe weg van Besisahar naar Chame die aangelegd wordt dwars door de bergen. Jezus, wat een werk.Verder een tweede checkpoint in Dharapani waar we weer moesten registreren. Volgens mij laten ze daar de minderbegaafde van het dorp werken want de hele route maar 1 normaal persoon bij een checkpoint zien werken, o,nee 2 maar liefst, ha,ha. Hele relaxte dag en dat was maar goed ook aangezien ik vanmorgen last had van een blaar die gisteren met blaarpleister, huid en al van mijn hiel geknipt moest worden, kut pleisters!! Vanmiddag ging het gelukkig al veel beter. Hopen dat de blaar zich koest houd en Geert ophoud met schijten, ha,ha,ha.

* Pannekoek, Pannekoek, Pannekoek in je onderbroek.

Dag 5: Van Danagyu (2285m) naar Chame (2670m)

Vanmorgen wakker geworden met een fantastisch uitzicht op besneeuwde bergtoppen, heel erg mooi.Weinig nieuws deze dag. Mooie vergezichten en een heerlijke wandeling door
een bos met rododendrons. Fijne dag en dus vroeg in Chame. Stadje bekeken en s'avonds onder het genot van wederom een Dal Bhat en een lekker brandend houtkacheltje (dit zou onze laatste zijn deze tocht, brrr..net als een douche, ook dat was onze laatste
douche tot Jomsom) Nog een stukje Europees voetbal gezien op tv. Er stonden wel 5 schotels in de tuin en de hoteleigenaar was duidelijk tv verslaafd. Vanaf deze dag moesten we onze nieuwe North Fakes, muts en handschoenen gaan gebruiken.

* Hey, Ho Let's Go

Dag 6: Van Chame (2670m) naar Pisang (3200m)

Vandaag een relaxte dag tot we bij Paungi Danda (gigantisch schuine en kale helling) kwamen. Hierna een hele stijle klim naarboven met veel wind waarnaar we weer in een prachtige vallei aankwamen met een meertje en geiten. Aan het eind van de dag veranderde deze liefelijke vallei in een koude & winderige vlakte. Pisang waar we die nacht verbleven was dan ook een koude & winderige plek. s'avonds nog met wat trekkers gekletst, wat wel vaker gebeurd aan het eind van de dag tijdens het avondeten. Je ziet ook telkens dezelfde mensen omdat je dezelfde trekking doet en er zaten erg leuke mensen bij maar ook een hoop verwende Israelies (heel vervelende mensen als die op reis zijn, verwachten een 5-sterren hotel op 4500m!!) Na het eten in onze ijskoude slaapzak gestapt met muts en sokken nog aan, brr...

* "Ik word een beetje gaar van die blaar, wat jij?" Pijn in het hoofd, "aj da's ook niet fijn"

Dag 7: Van Pisang (3200m) naar Manang (3540m)

Vandaag door heel divers landschap gelopen. Van kale vlaktes tot dichtbeboste gebieden, heerlijk die lucht van dennenbomen. De wind wordt per dag schraler en kouder. Om het half uur worden de lippen ingebalsemd. Mijn (Linda) Purol gebruik is nu geen gewoonte meer maar bittere noodzaak. Zoals bijna iedere dag rond het middaguur bij een theehuis gestopt om van een lekkere warme kop muntthee & een snicker te genieten (hoe hoger je de bergen in gaat hoe duurder ze worden, wat te begrijpen is) s'middags in Manang gearriveerd waar we tot onze grote vreugde een bakkerij met heerlijke appeltaart aantroffen, dat was genieten.

* Zand, kou & wind, weet waar je aan begint

Dag 8: Acclimatiseren in Manang (3540m)

Vanmorgen heerlijk en rustig ontbeten bij het bakkertje, zoete broodjes & koffie. Sokken en ondergoed gewassen in ijskoud water want de beloofde warme douche bleek een fabeltje. Het water is op deze hoogte & met deze kou echt niet meer warm te krijgen ( ja, koken!!) Daar moest je apart voor betalen, een emmer met heet water. Ondanks deze leugen van de hoteleigenaar waren we wel blij met onze kamer vanwaar we een prachtig uitzicht hadden op de witbesneeuwde Annapurna's. Vandaag ook het ijsmeer bezocht iets buiten Manang. Het is een prachtig helblauw meer (zie foto) dat onderaan een gletsjer ligt. s'middags naar een informatiebijeenkomst over hoogteziekte (AMS) geweest en voor de zekerheid maar pillen gekocht die het acclimatisatieproces versnellen (tot nu toe nergens last van gehad en zou verder ook niet meer gebeuren) Echte berggeiten op het klimmen na dan.

* Koud hè? Wat is het koud hè? Berekoud!

Dag 9: " Van Manang (3540m) naar Yak Kharka (4020m)

Vanmorgen om 7 uur opgestaan, brr...koud. We schoven de gordijnen open en ja, hoor het had gesneeuwd. Na ons laatste bezoek aan ons bakkertje waar we thee en een lekkere kaasrol hebben gegeten zijn we gaan lopen. Eerst nog even langs het ' safe water station.' Dit is een plek waar je tegen een kleine vergoeding schoon drinkwater kunt bijvullen. Dit is om de vervuiling van alle plastic flessen tegen te gaan, die overigens 3 keer zo duur zijn! Je moet hier trouwens door de hoogte veel meer drinken dan normaal, zeker 3 tot 4 liter per dag, dit halen we natuurlijk nooit! Iets buiten Manang werden we verrast door 5 gieren die vlak boven onze hoofden kwamen overvliegen, prachtig, gigantische beesten. Landschap was weer erg mooi maar het klimwerk wordt door de hoogte wel steeds zwaarder.

* Poepje erbij?

Dag 10: van Yak Kharka (4020m) naar Thorung Pedi (4430m)

Vanmorgen weer vroeg op en...het sneeuwde!Na een appelpannekoek en thee om ongeveer 9 uur vertrokken. Het waterstation was bevroren dus moesten we voor 140 Rupee(1,40 Euro) een literfles water kopen.Gelukkig was er bij het volgende dorpje ook een waterstation en deze had gelukkig wel water in de aanbieding. Hier dus onze andere lege fles bijgevuld voor 50 Rupee (0,50 Euro). Al direkt zagen we buiten het dorp mijn favoriete dieren van deze hele trip Yaks! We hebben ze in Mongolië & China ook gezien en het zijn echt fantastische beesten! Heerlijk yakkaas,mmm! We liepen door een hele mooie omgeving maar door de koude wind, geen zon, en de sneeuwval van vannacht was het echt heel erg koud.Het bergpaadje was vlak voor Thorung Pedi vernield doordat er verschillende aardverschuivingen hebben plaatsgevonden op deze plek. Eigenlijk best wel gevaarlijk om over dit losliggend gesteente te lopen (kruipen) terwijl aan je, als je naar rechts kijkt, honderd meter beneden je de rivier ziet stromen. Thorung Pedi is eigenlijk niet meer dan twee simpele, Spartaanse hostels die zo tegen de kale,koude bergwand lijken te zijn geplakt.Bomen of struiken zijn hier op deze hoogte niet meer te bekennen.Het is alleen nog steen en sneeuw dat je hier ziet.S'avonds onze laatste Dal Bhat gegeten en daarna ons ijskoude bedje in gekropen.Onze "-15 graden" slaapzakken zijn hier niet meer voldoende dus hebben we nog twee extra dekens gevraagd (en gekregen) en onze kleding die nacht maar aangehouden.

* Er kan nog meer bij....sneeuw dan!

Dag 11: van Thorung Pedi (4430m) via ThorungLa pass (5416m) naar Ranipauwa (3700m)

Mijn benen (Linda) voelde bij de start al slecht! Nee hè!! Niet vandaag!Geert zijn quote:"pap in de benen, vandaag beter in het peloton blijven hangen". Tja....dat was nu niet mogelijk. Er valt weinig meer te doen dan te lopen, lopen, en lopen....door een flink pak verse sneeuw! Gisteren op weg naar Thorung Pedi was het al aan het sneeuwen en gisterenavond en nacht was er nog wat extra bijgekomen. Mooie plaatjes maar wel pittig lopen en klimmen. Na ruim 5 uur zwoegen, vloeken, 2 theepauzes en nog meer klimmen de pass bereikt, wat een opluchting en blijdschap!!We begonnen op 4430 meter en zijn gestegen naar 5416 meter hoogte!!We zijn erg trots op onszelf dat we dit, zeker na 7 intensieve maanden reizen, deze bergpas zijn overgekomen. Zo blij... Foto's gemaakt en toen begonnen aan de lange weg naar beneden. Het werd een pittige afdaling naar Ranipauwa. Mede door de langzaam smeltende sneeuw op de smalle bergpaadjes was het flink oppassen, zeker langs de smalle richeltjes,.....glibberen en glijden soms! Het was ook echt stijl en je moest je constant tegenhouden om niet te vallen (maar een paar keer gebeurd). Na 5,5 uur dalen bereikte we eindelijk onze bestemming.Moe, maar voldaan hebben we net onze vegaburger en muntthee naar binnen gewerkt. Heerlijk, na al die Dal Bhat!

* Ooh, wa hoog!!

Dag 12: van Ranipauwa (3700m) naar Jomsom (2720m)

Na het ontbijt om ongeveer 8.15uur vertrokken voor de wandeling naar Jomsom. Mooie afdaling via bergpaadjes en jeeptrack door de plaatsjes Jharkot en Khingar. Voor het eerst sinds ons vertrek zagen we weer auto's en brommers!Vanaf Eklebhatti begon het flink te waaien en eenmaal beneden na een flinke afdaling even gestopt om een welverdiende snicker te nuttigen (gekocht van ons laatste geld!) Daarna via een stormachtig en zanderige rivierbedding richting Jomsom gelopen. Mutsen op,jassen dicht en sjaal voor het gezicht tegen de harde wind en het opwaaiend stof!
Eenmaal in Jomsom aangekomen hebben we ons voor de laatste keer deze trekking laten registreren bij de lokale politiepost.Oei....de ATM deed het niet...klote, geen geld....wat nu? Gelukkig een hotel gevonden waar we met een creditcard konden betalen. Heerlijk, een warme douche en een warme maaltijd.Meteen na aankomst zijn we naar het kantoortje gegaan van de vliegmaatschappij waarbij om ons 'open' ticket te verzilveren in een vlucht voor de volgende morgen richting Pokhara.Eerst was er geen plaats meer, maar....er waren nog drie mensen die hun vlucht niet hadden bevestigd. Of we na 2 uurtjes konden terugkomen? Gelukkig....de drie hadden niets van zich laten horen en wij konden de vrijgekomen plaatsen innemen, Joepie!!Lekker en lang genoten van een warme douche! en moe maar voldaan onder de wol gekropen met de wetenschap dat we morgen de 29 graden tegemoet vliegen.

* Money,Money,Money, ain't it Funny!

Dag 13: Van Jomsom naar Pokhara

Vanmorgen weer vroeg op en vanuit Jomsom met een klein proppellor vliegtuigje richting Pokhara gevlogen. Binnen een half uur stonden we alweer in Pokhara waar het heerlijk warm is. Even een paar dagen rustig aan en dan naar India! Save the best for last?

Pokhara, permit voor Annapurna!

Foto onderweg gemaakt van Sauraha naar Bharatpur, Bier uit Breda!!

Gisteren in Pokhara gearriveerd en helaas Holi was zo'n beetje voorbij. Geen water en verf meer voor ons helaas. Vandaag alles geregeld voor onze trekking. Morgenvroeg vertrekken we naar Besishahar waar onze Annapurna Circuit trip gaat beginnen. Vanmiddag permit gekocht die je moet bezitten om de trekking te mogen doen. Verder geen gids of dragers, we doen alles zelf (met de honderden trekkers die we onderweg gaan tegenkomen)We lopen in 13 dagen van Besishahar naar Jomsom vanwaar we met een klein vliegtuigje weer terugvliegen naar Pokhara. Dat wordt genieten!! We hebben de vliegtuigen (propellor) al gezien en dat wordt een mooie vlucht door de bergen, wauw!!Dit is noodzakelijk aangezien we niet langer in Nepal kunnen verblijven (visum verloopt)mede door ons oponthoud in Chitwan NP en de Indiase Ambassade. Gelukkig hadden we dit plan al voordat we gingen en heb je het mooiste van de tocht dan wel gezien incl. de Thorung La Pass op 5416m. Vanaf morgen dus even 2 weken niet bereikbaar.

Tot Later, Liefs, Geert & Linda.

Hierbij ook nog even iedereen bedanken voor de leuke verjaardagmailtjes. Helaas, door geen mobiel bereik kan ik de sms-jes pas in India lezen!! Kus, Linda.

Kathmandu & Chitwan NP