Kuala Lumpur

Zaterdag de 21ste s'avonds om 21:00 in KL gearriveerd en om 22:00 hadden we de bus naar het centraal station.Vanaf hier nog een paar stops met de monorail naar het hostel dat we van te voren al hadden opgezocht,helaas vol!Ander hotel in de buurt gevonden dat iets duurder was maar we hebben het toch maar gedaan en zitten er nog steeds. Heel fijn hostel.Uitgezocht wat een vlucht vanuit hier naar Kathmandu kost maar alle vluchten gaan via Bangkok vanuit waar het waarschijnlijk veel goedkoper zal zijn en dus.... Gaan we morgen met de bus naar Thailand (net over de grens) en vanuit daar verder met de trein naar Bangkok met 1 of 2 tussenstops. Vandaag alles geregeld, door de stad gewandeld o.a. Chinatown & little India en zometeen naar de Petronas Towers, de twintowers van KL.
Morgenvroeg om 9:00 de bus en vanavond nog even een filmpje kijken in de mall hier tegenover het hostel; incl. 200 winkels, pretpark met heuse 8 baan en verschillende bioscopen. We gaan naar Valkyrie met Tom Cruise & Carice van Houten. Inmiddels in Bangkok beland! Naar de film gaan was leuk en ook best een goede film. Torens gezien en staan op de gevoelige plaat.Vanuit KL een bus naar Hat Yai genomen. We wilden eigenlijk met de trein maar deze vertrekt alleen s'avonds en doet er 12 uur over terwijl de bus er 7 uur over deed. Eenmaal in Hat Yai zagen we dat we er te lang over zouden doen als we de trip naar Bangkok overland zouden ondernemen (ruim 950 km!) Dus... s'avonds om 21:00 nog een vlucht voor de volgende morgen geboekt. We hadden nog 2 vouchers (tegoedbonnen) van Air Asia t.w.v. 66 euries, gekregen als goedmakertje voor de vertraagde vlucht vanuit Jakarta, en zo vlogen we vanmorgen vroeg voor 15 euro p.p naar Bangkok. We zitten weer in ons bekende buurtje in de New Siam 1. Vandaag tickets gekocht voor weinig, joepie vrijdag met Thai Air naar Kathmandu, Nepal.
Tot ons volgende bericht in Nepal!!

Borneo: dieren; te land, ter zee & in de lucht, beetje jungle en snorkelen

Zaterdag 7 februari s'morgens om 4:30 opgehaald en naar het vliegveld van Mataram (Lombok) gebracht voor onze eerste vlucht die dag naar Jakarta.De scanapparatuur was kapot en iedereen mocht vervolgens zonder controle met alle bagage doorlopen (gebeurd wel vaker in Indonesië) en ik kon zonder dat daar iets van werd gezegd een fles water meenemen.Het waaide heel erg hard en het weer zou alleen maar slechter worden.Eenmaal in de lucht stond de deur naar de cockpit erg vaak open en kwam 1 van de piloten regelmatig naar buiten om te kletsen met de stewardessen. Er zijn denk ik niet veel landen meer over waar je dit kunt doen!! Boven Jakarta zag het weer er heel slecht uit.We waren al met de landing bezig toen deze plotseling werd afgebroken en we weer gingen stijgen.Na een tijdje rond Jakarta en een "bepaald iemand" die naast me zat te zenuwen veilig geland in Jakarta.Daar 12 uur en met 3 uur vertraging op het vliegveld doorgebracht om vervolgens om 20:15 naar Kota Kinabalu te vliegen.Om 1:00 s'nachts in ons hostel gearriveerd en de volgende dag meteen de LP van Borneo gekocht,beetje door KK gewandeld en plannen gaan maken voor Borneo.Na veel leeswerk (LP) en nog meer op het net kwamen we tot de conclusie dat we 1: niet genoeg tijd hebben; neemt veel tijd in beslag Kalimantan en Sulawesi zeker nu tijdens het regenseizoen waar je soms 3 tot 5 dagen moet wachten tot je weer verder kunt reizen.
2:niet genoeg geld,zeker Kalimantan is erg prijzig en 3:je op veel plaatsen een gids nodig hebt die je nu tijdens het laagseizoen niet kunt delen met andere toeristen en dus met z'n twee moet betalen. Het openbaar vervoer is best goed geregeld maar niet tijdens het regenseizoen, te onvoorspelbaar door het weer. Na Tibet (wat deze keer ook al niet doorgaat) was dit mijn tweede favoriet om te bezoeken Kalimantan & Sulawesi. Met veel buik/hoofdpijn en een steek in mijn hart (Linda) moesten we nee...zeggen. Nu hebben we naast Tibet nog een land om terug te gaan naar Azie!! Tja... wat doen we dan. We zaten in Sabah, Maleisie;Borneo en ook dit gedeelte van Borneo is heel mooi. Hier een paar weken rond gereisd en het was echt fantastisch. Afgezien van het feit dat Sabah de armste provincie is van Maleisie waar de werkloosheid 2 maal zo hoog is vergeleken met de rest van Maleisie en 16% van de bevolking onder de armoedegrens leeft. Het vele geld dat wordt verdiend met de palmolieplantages en het toerisme gaat maar naar een klein groepje mensen. Die palmolieplantages vind je trouwens overal. Er is nog maar een heel klein stukje tropisch regenwoud over in Sabah,voor de rest zijn het de plantages die je ziet als je aan het reizen bent en naar buiten staart ipv te kijken naar de marathon (3 films) van ' The Muscles From Brussels', Jean-Claude van Damme. Zonde,je weet hoe mooi het ooit geweest moet zijn hier.
86% van de wereldwijde palmolieproduktie is afkomstig uit Indonesie en Maleisie. Zo krijg je wel een beeld hoe het er hier uitziet! Verder meld de VN in een rapport dat door al dat gekap in 2022 98% van het tropisch regenwoud op Borneo verdwenen zal zijn. Een vergunning om een palmolieplantage te beginnen is makkelijker te verkrijgen dan een vergunning voor het kappen van tropisch hardhout. Veel houtbedrijven vragen dan ook een vergunning aan voor een palmplantage maar eenmaal alles gekapt te hebben blijft de plantage achterwegen en het stuk grond kaal en word er niks geplant.
Er is in een paar jaar tijd een hoop veranderd. Veel van de bezienswaardigheden zijn alleen nog maar via een tour te boeken. We wilde Mt.Kinabalu beklimmen maar sinds 1 januari 2008 moet je een tour boeken om de berg te mogen beklimmen.1 organisatie bezit nu zo'n beetje alle bedden in het park (waar je moet overnachten wil je de berg beklimmen) waardoor je alleen via hun kunt boeken.Zij hebben het monopolie en daar is de prijs ook naar, tussen de 140 en 175 euries. Nee, dat slaan we maar even over!! Heel erg jammer want we hadden er erg veel zin in. Turtle eiland was ook al volgeboekt tot 6 maart maar daar zijn we achteraf wel blij mee aangezien ze daar alleen kleine schildpadden hebben deze tijd van het jaar (daarover later meer bij Sipadan) Na KK met de bus naar Sandakan waar we in een heel leuk hostel zaten, Backpackers. Hele goede sfeer, leuke mensen ontmoet en je werd er heel erg goed geholpen. Het was trouwens niet de bedoeling dat we naar dit hostel zouden gaan maar vanuit het busstation dat buiten de stad ligt een taxi gedeeld met een Hollandse nicht samen met z'n Chinese vriend die al jaren niet meer in Nederland woont maar in China. Zij gingen naar een ander (veel duurder) hotel, wilde de taxi betalen, ok ook goed maar bij het uitstappen had de taxichauffeur ook mijn rugzak uitgeladen en daar neergezet. Eenmaal bij ons hostel (om de hoek) ging de kofferbak van de taxi open en he.. waar is mijn rugzak?! Heel snel naar het hotel gerend en daar stond hij dan naast de Hollandse nicht pff... gelukkig. En toen was daar naast hun dure hotel een hostel(Backpackers)en zijn daar even gaan vragen wat het kost en gebleven.Vanuit Sandakan met de bus naar Sepilok (opvangcentrum voor Orang Oetangs; soort dierentuin idee maar wel leuk om deze mooie wezens van dichtbij te bekijken)We wilde na Sandakan naar Danum Valley gaan waar je dieren goed kunt spotten en mooie wandelingen door het oerwoud kunt maken.Je hebt een heel duur resort maar er is ook een onderzoekscentrum: Danum Valley Field Centre waar je voor 16 euries in een dorm kunt slapen.Helaas ook dit was voor een bepaalde periode volgeboekt.Is het nu laagzeizoen? Na Sandakan verder richting het zuiden gereden en een paar dagen aan de Lower Kinabatangan river verbleven. Vanuit hier 4 boottrips gemaakt over de rivier, waar het water nu heel erg hoog staat.Sommige hostels moesten sluiten vanwege het hoge water.2 x een avondwandeling gemaakt incl. bloedzuigersokken,laarzen en zaklamp.1 trekking overdag gemaakt wat voor ons meer doorging als een relaxte wandeling dan een trekking.Wel door heel veel water gelopen dat net niet in de laarzen kwam, was leuk! Ook dit kwam door de vele regen de afgelopen maanden. We hebben heel veel vogels gezien met de mooiste kleuren o.a. hornbill's, kingfishers, zeearend (die we later op Mabul nog veel meer zouden zien) namen van andere vogels vergeten maar staan op de gevoelige plaat en worden later nog wel 'uitgevogeld'.Longtail makaken, brobocsis monkeys (neusapen) olive monkeys, monitor lizard, wild varken, viper (slang) die Geert ontdekt heeft!! verschillende spinsoorten, heel veel prachtig gekleurde vlinders, schorpioen, het aapje dat voorop de LP van Borneo staat...hoe heet ie ook al weer?? en een orang oetang met jong die relaxed in een boom fruit zat te eten. 2 leuke Nieuw-Zeelanders ontmoet waar we meestal samen mee aten. We hadden een dorm gereserveerd maar deze bleek bij aankomst vol en dus kregen we een eigen huisje aan de rivier waar je normaal 250 euries per nacht voor betaald. Joepie.. het geluk staat weer aan onze kant pfff...gelukkig. Na deze mooie ervaring doorgereisd naar Semporna waar Geert vanuit Sandakan al naartoe had gebeld om een plaats te reserveren op Mabul,een eiland voor de kust van Semporna. Eenmaal in Semporna aangekomen bleken we niet op de lijst voor een overnachting op het eiland te staan.Gelukkig was er nog plek en zijn we de volgende ochtend, dinsdag de 17de met de speedboat naar Mabul vertrokken.Heerlijk en mooi eiland om te verblijven.Uncle Chang heette ons hostel, google maar eens.Ze hebben daar huizen op palen in het water, net Amsterdam maar dan anders! Weer hadden we het geluk aan onze kant staan.Iedereen die naar Semporna/Mabul gaat komt daar om te duiken of te snorkelen op Sipadan.Wij konden de 18de snorkelen maar er waren ook mensen die 5 dagen tot 1 week moesten wachten voordat ze naar Sipadan konden.Sipadan is een eiland zo'n 20 minuten varen vanaf Mabul.In 2000 hebben een aantal moslim extremisten uit de Filipijnen de bewaker (1) overmeesterd en samen met een groep andere mensen, waaronder een aantal toeristen, gekidnapt en 5 maanden vastgehouden op de Filipijnen.Ook werd Sipadan officieel door het Internationaal Gerechtshof in 2002 toegewezen aan Maleisie en niet aan Indonesie.Door deze twee gebeurtenissen veel militairen rond het eiland (waar wij overigens vrij weinig van hebben meegekregen).Zij zorgen er trouwens ook voor dat er bijna niet meer illegaal gevist wordt met dynamiet & beschermen de zeeschildpadden tegen stroperij. Er landde wel een helicopter op Mabul met veel militairen toen wij er aan het snorkelen waren en werd de administratie van ons hostel iedere avond gecontroleerd door Rambo&Rambo.2 militairen met ieder een M-16 op hun rug. Het is vanaf 2005 trouwens niet meer mogelijk op Sipadan te overnachten (jammer,maar wel goed voor flora&fauna) Er mogen nu per dag niet meer dan 120 mensen het eiland bezoeken. En Sipadan was mooi!!! Zoveel vissen gezien. Unicornfish, Anemonefish, Jackfish, Needlefish, Peacock Grouper, Highfin Coral Grouper, Surf Parrotfish, Humphead Wrasse, Lionfish, Spotted Boxfish, Clown Triggerfish, een slang, White Tip Reefshark, Nurse Shark en heel veel grote zeeschildpadden, met 1 hebben we zelfs gezwommen en geaaid. En dan hebben we het nog niet over al het prachtige koraal gehad. Op en rond Mabul was het ook heel erg mooi en kon je ook fantastisch snorkelen. Uncle Chang was een hele relaxte plek. 3 x per dag werd er een maaltijd geserveerd en dit zat bij de kamerprijs inbegrepen. Om de dag speelde er een bandje dat bestond uit de duikinstructeurs, super!!!
Vrijdag de 20ste eind van de middag op een onrustige zee terug naar het vaste land, Semporna waar we na 1 overnachting richting Tawau zijn vertrokken om diezelfde dag met het vliegtuig naar Kuala Lumpur te vliegen waar we ons nu bevinden.

Senggigi, ik zag het nie! Alleen het zwembad ha,ha

Tada... Dit is dan ons zwembad in Senggigi, meer zag ik ook nie! ha,ha..
Over Senggigi valt weinig te vertellen. Het is een toeristsich dorpje op Lombok (aan de kust) waar we normaal gesproken zo weer door zouden rijden maar,voor deze week is het onze relax-plek. Beetje zwemmen, bruin worden, lezen over Kalimantan en Sulawesi & plannen maken voor deze 2 mooie eilanden. Nu wat eten en vroeg slapen..
Tot Maleisie of Kalimantan.

Gili Meno, nat bed, mooi strand en brrr.. koorts..

Van Ubud naar Lombok en direkt door naar Gili Meno, een heel klein eilandje. Ik was die ochtend al niet lekker. Hele nacht niet geslapen en een paar dagen eerder al een keer de hele nacht liggen klappertanden(koorts) bij 27 graden s'nachts!! Eenmaal op Meno een leuk bungalowtje aan het strand gevonden 'Blue Coral' waar ik direkt mijn natte, ja.. bed was nat van de vocht in ben gedoken om er na 3 dagen weer uit te komen. Niks gegeten, heel veel water gedronken. Hele hoge koorts, vreselijke hoofdpijn en hele erge pijn in m'n benen en na een dag ook nog diaree. Paracetamol hielp niet veel en s'nachts wist ik van gekkigheid niet wat ik met die benen moest doen. Geert is er nog steeds van overtuigd (aangezien de symptomen)dat het Dengue Fever(knokkelkoorts) is geweest, dat na een paar dagen over is om vervolgens misschien weer terug te komen maar dan voor een langere periode!! We hebben nooit iets maar als er dan wat is doen we het ook metteen grondig, ha,ha. Alles is weer ok, gelukkig en daarom nu even een week helemaal niks. Ben me nu alweer aan het vervelen, nee, hoor ha,ha.. maar het is weer tijd om aan het weblog te werken, joepie de poepie. Gili Meno is trouwens een heel leuk eilandje, 1 van de 3 Gili's. Je hebt Gili Trawangan (party eiland)al zal er weinig gefeest worden tijdens het laagseizoen, Gili Air, ook heel mooi en wij zaten op Gili Meno. Geert heeft nog gesnorkeld, heel mooi en de laatste dag hebben we een rondje eiland gelopen en onderweg gestopt om uit te rusten ja, echt.. en om te zwemmen. Hier zie je goed de klap die ook Lombok te verwerken heeft gahad na de bomaanslagen in 2005 op Bali . Meerdere grote resorts zijn failliet en liggen er verlaten bij. Eind van de dag begon het weer keihard te regenen en werd er shampoo gehaald en gingen mensen spontaan staan douchen op straat!(zie foto) We wilde vanuit Gili weer naar Lombok, misschien nog een boottrip naar Flores via Komodo(om de Komodo Veraan te begluren)maar dat gaat helaas niet lukken,geen zeilboten deze tijd van het jaar(regensizoen). We besloten het echt rustig aan te gaan doen en naar Senggigi te gaan voor een week. 7 februari vliegen we vanuit Mataram, hier vlakbij naar Jakarta en diezelfde dag vanuit Jakarta naar Kota Kinabalu (Malaysia) om daar weer de oversteek naar Kalimantan & misschien Sulawesi te maken. Mocht dit allemaal lukken en we gaan daarna via Bangkok door naar Nepal en India dan kun je zelf natuurlijk al invullen... We zijn nooit voor 1 april terug. Nee, als het lukt komen we eind april pas weer terug en dan echt hoor!

Bali, tja Bali......

Eerste plaats was Lovina, het noorden van Bali, langs de kust.2 dagen gebleven en plannen gemaakt voor de rest van Bali.Er werd me 3 keer gevraagd of ik naar een hanengevecht wilde, traditie hier met messen aan hun poten gebonden heel bloederig. Tja, vraag je net aan mij, ha,ha.Mijn antwoord was dan "nee, ik ben een vegetariër" en dan begonnen ze natuurlijk te lachen ( vond het zelf ook wel een grappig antwoord) en zei dat ik hun tradities respecteer maar nee, dat is niks voor mij. Alles is trouwens traditie onder het mom van een toeristen trip! Je kan zelfs ja,ja komt ie naar een crematie met een tour!! De Hindu hier op Bali verbranden net zoals in India de lichamen zonder kist op een soort altaar met bloemen etc. Dit zullen we straks ook zonder tour in India gaan zien in Varanasie dus nee, dank je. Er was een week eerder een storm geraast over Lovina, tegelijkertijd met de overstroming in Jakarta en het zinken van de veerboot bij Sulawesi waardoor het strand vol lag met vuil en koraal en de golven veel te hoog waren om te zwemmen/snorkelen, helaas. Beetje rondgewandeld maar vooral gelezen en plannen gemaakt. Daarna vertrokken richting Tulamben, ook aan dezelfde kuststrook en een bungalow (Puri Madha Bungalows) gehuurd. Het is echt laagseizoen, heel erg rustig en de prijzen zijn lager. Daar snorkelspullen gehuurd en bij de Liberty die 50m van de kust afligt gesnorkeld. Deze US cargo boot is in 1942 door de Japanners voor de kust van Lombok neergehaald, versleept naar Bali en bij Tulamben op het strand beland en tot 1963 daar blijven liggen. De eruptie van de Gunung Agung (vulkaan) brak het schip in 2 en bleef 50 meter van de kust in de zee achter. Ideaal om te duiken en te snorkelen. Lekker rustig en heel veel verschillende soorten vissen en koraal gezien, mooi,mooi.Indonesië is een erg mooi land (wel zwaar vervuild door afval langs de weg, zoals in alle andere Aziatische landen waar we tot nu toe geweest zijn). Verder mooie natuur, kleuren, geuren, eten, cultuur, gewoontes en geloof. Op Java is meer dan 80% moslim en word je als je zo licht slaapt als ik (Linda) s'morgens om 4:00/4:30 wakker gemekkerd vanuit 1 van de vele moskeën(sorry,geen respect voor deze zang/bid kunsten).Hier op Bali is weer 80% Hindu en dus veel tempeltjes (elk huis of hotel heeft er wel 1 of meerdere) waar veel offers worden neergelegd, meestal in de vorm van bloemen & wierook.Veel mensen praten Nederlands,leuk om je iets aan te smeren! Aansmeer praktijken en afdingen zijn we nu wel gewend maar het reizen met het openbaar vervoer vergt meer geduld. In China hadden ze het spuug-virus, hier in Indonesië het lieg-virus. Overal wordt over gelogen. ipv 4 uur zit je 10 uur in de bus. ipv 2 keer overstappen moet je 6 keer overstappen. Liegen, liegen liegen. Nee, daar word je niet altijd even vrolijk van.Vanuit Tulamben na alweer een volle dag bemo's in en uit in Ubud beland. Eerste hostel zijn we uiteindelijk weggevlucht na het zien van 2 hele grote kakerlakken (in bed!!) en veel kleintjes die gezellig door de kamer trippelde. Daarna gelukkig snel een leuk hostel gevonden, Warji House waar we werden geholpen door een Hollandse die al vanaf 1990 in Ubud verbleef.In Ubud een paar dagen gebleven. Stadje bekeken en nog een brommer gehuurd. Helaas door het regenseizoen alleen s'morgens kunnen rijden. Sacred Monkey Forest Sanctuary bezocht. Soort aangelegde jungle met veel makaken, tempels en paden waar je kunt wandelen. Er sprongen 2 apen in onze nek, klinkt leuk maar ze hebben allerlei ziektes. Net als de honden hier op Bali waaronder nu veel rabies heerst,dus niet aaien!! Zou ik eerlijk gezegd ook niet willen aangezien ze er heel slecht uit zien en onder de schurft zitten, vooral hier op Bali! Belachelijk dat zo'n "rijk" vakantie eiland hier niks aan doet.Nog geïnformeerd of we ons visum konden verlengen maar uiteindelijk toch besloten de vlucht naar Maleisie te gebruiken (die we moesten kopen op het vliegveld van Jakarta) aangezien een illegaal verkregen nieuw 30 dagen visum ons 140 eurries p.p. gaat kosten.Iedereen die we spreken hier van Engelse,Spanjaarden tot Zweden, niemand hoefde zijn ticket-out te laten zien dus dit was ten eerste een enorme paarde... bij customs, pure discriminatie omdat we uit Nederland komen!! Het schijnt voor mensen uit Indonesië ook erg moeilijk te zijn een visum voor Nederland te krijgen dus dat was pay back time! Helaas waren wij dat, shit!!
Nog even heel iets anders...Grappig nieuwtje over het hoeren en sloeren hier.In Laos, Cambodja, Thailand en in de rest van Indonesië zijn het de jonge en oude westerse mannen die een meisje "inhuren" om iets leuks te doen, hoeren dus. Hier in Ubud zitten veel oude vrijsters (oude verlepte vrouwtjes met vaak veel te veel lippenstift op ha,ha) die op zoek gaan naar een jonge vent om ze mee uit te nemen (eten, dansen etc.) Grappig om te zien dat het hier vrouwen zijn i.p.v. mannen opzoek naar een hoer.Na een paar dagen Ubud verder gereisd naar Lombok.

Beestjes, allemaal beestjes (nee, we hebben niet gedronken, Ronnie & de Ronnie's)

Vanuit Yogya met de bus naar Probolinggo gereden samen met een aardige Zwitser en 2 Spanjaarden. Het was heel erg druk op de weg en dus hebben we er met een aantal keer overstappen ongeveer 12 uur over gedaan!Om 22:00 nog gegeten en daarna snel naar bed want om 3:20 ging de wekker alweer om naar Gunung Bromo (2392m) te gaan. Eerst naar een uitzichtpunt voor zonsopgang waar je met helder weer Bromo ziet liggen maar ook een andere vulkaan ( ben even de naam kwijt) die om de 20 minuten een eruptie heeft. Erg mooi om te zien. Daarna naar de Bromo waar er een trap naar boven in de vulkaan is gemetseld ( moet niet gekker worden). Dit werd dus een hele relaxte wandeling naar boven, helaas heel erg druk en door de bewolking weinig te zien. De volgende vulkaan moet wel een uitdaging worden en niet zo simpel. Helaas, de andere (Gunung, betekend vulkaan) Semeru was rond deze tijd van het jaar (regenseizoen) niet te doen & dit geld helaas ook voor de Merapi vulkaan.Na deze snelle beklimming weer terug naar ons hostel waar we de bus terug naar de stad hebben genomen. We hadden al tickets gekocht maar de bus was natuurlijk weer te laat en kwam uiteindelijk helemaal niet! Dan krijgen jullie een VIP bus, ooeh fijn luxe!! Hmm.. niks luxe vieze airco en..... de hele bus zat vol kakerlakken!!! getver, ik krijg nu al weer jeuk! Daar zaten we dan nog eens 6 uur tussen deze onsmakelijke beestjes. Eenmaal op de ferrie naar Bali waren we ze al weer snel vergeten. Daar afscheid genomen van de Zwitser en al onze andere kleine vriendjes en op zoek naar een bus naar Lovina. Het was inmiddels 20:30 en niemand meer te zien. Geen andere toeristen, locals, helemaal niemand. Bij de aankoop van de tickets zeiden ze dat er rond die tijd zeker nog een busje naar Lovina ging, maar, nee dus... Weer gelogen!! Busje (Bemo) gevonden die ons ( voor veel te veel geld natuurlijk) naar Lovina wilde brengen. Tja. daar sta je dan kunt niks anders doen dan betalen en gaan anders zit je weer een nacht in een plaats waar je helemaal niet wilt zijn. Nu merkte we echt dat het laagseizoen is, geen toeristen..niks,niemand.