Zaterdag 7 februari s'morgens om 4:30 opgehaald en naar het vliegveld van Mataram (Lombok) gebracht voor onze eerste vlucht die dag naar Jakarta.De scanapparatuur was kapot en iedereen mocht vervolgens zonder controle met alle bagage doorlopen (gebeurd wel vaker in Indonesië) en ik kon zonder dat daar iets van werd gezegd een fles water meenemen.Het waaide heel erg hard en het weer zou alleen maar slechter worden.Eenmaal in de lucht stond de deur naar de cockpit erg vaak open en kwam 1 van de piloten regelmatig naar buiten om te kletsen met de stewardessen. Er zijn denk ik niet veel landen meer over waar je dit kunt doen!! Boven Jakarta zag het weer er heel slecht uit.We waren al met de landing bezig toen deze plotseling werd afgebroken en we weer gingen stijgen.Na een tijdje rond Jakarta en een "bepaald iemand" die naast me zat te zenuwen veilig geland in Jakarta.Daar 12 uur en met 3 uur vertraging op het vliegveld doorgebracht om vervolgens om 20:15 naar Kota Kinabalu te vliegen.Om 1:00 s'nachts in ons hostel gearriveerd en de volgende dag meteen de LP van Borneo gekocht,beetje door KK gewandeld en plannen gaan maken voor Borneo.Na veel leeswerk (LP) en nog meer op het net kwamen we tot de conclusie dat we 1: niet genoeg tijd hebben; neemt veel tijd in beslag Kalimantan en Sulawesi zeker nu tijdens het regenseizoen waar je soms 3 tot 5 dagen moet wachten tot je weer verder kunt reizen.
2:niet genoeg geld,zeker Kalimantan is erg prijzig en 3:je op veel plaatsen een gids nodig hebt die je nu tijdens het laagseizoen niet kunt delen met andere toeristen en dus met z'n twee moet betalen. Het openbaar vervoer is best goed geregeld maar niet tijdens het regenseizoen, te onvoorspelbaar door het weer. Na Tibet (wat deze keer ook al niet doorgaat) was dit mijn tweede favoriet om te bezoeken Kalimantan & Sulawesi. Met veel buik/hoofdpijn en een steek in mijn hart (Linda) moesten we nee...zeggen. Nu hebben we naast Tibet nog een land om terug te gaan naar Azie!! Tja... wat doen we dan. We zaten in Sabah, Maleisie;Borneo en ook dit gedeelte van Borneo is heel mooi. Hier een paar weken rond gereisd en het was echt fantastisch. Afgezien van het feit dat Sabah de armste provincie is van Maleisie waar de werkloosheid 2 maal zo hoog is vergeleken met de rest van Maleisie en 16% van de bevolking onder de armoedegrens leeft. Het vele geld dat wordt verdiend met de palmolieplantages en het toerisme gaat maar naar een klein groepje mensen. Die palmolieplantages vind je trouwens overal. Er is nog maar een heel klein stukje tropisch regenwoud over in Sabah,voor de rest zijn het de plantages die je ziet als je aan het reizen bent en naar buiten staart ipv te kijken naar de marathon (3 films) van ' The Muscles From Brussels', Jean-Claude van Damme. Zonde,je weet hoe mooi het ooit geweest moet zijn hier.
86% van de wereldwijde palmolieproduktie is afkomstig uit Indonesie en Maleisie. Zo krijg je wel een beeld hoe het er hier uitziet! Verder meld de VN in een rapport dat door al dat gekap in 2022 98% van het tropisch regenwoud op Borneo verdwenen zal zijn. Een vergunning om een palmolieplantage te beginnen is makkelijker te verkrijgen dan een vergunning voor het kappen van tropisch hardhout. Veel houtbedrijven vragen dan ook een vergunning aan voor een palmplantage maar eenmaal alles gekapt te hebben blijft de plantage achterwegen en het stuk grond kaal en word er niks geplant.
Er is in een paar jaar tijd een hoop veranderd. Veel van de bezienswaardigheden zijn alleen nog maar via een tour te boeken. We wilde Mt.Kinabalu beklimmen maar sinds 1 januari 2008 moet je een tour boeken om de berg te mogen beklimmen.1 organisatie bezit nu zo'n beetje alle bedden in het park (waar je moet overnachten wil je de berg beklimmen) waardoor je alleen via hun kunt boeken.Zij hebben het monopolie en daar is de prijs ook naar, tussen de 140 en 175 euries. Nee, dat slaan we maar even over!! Heel erg jammer want we hadden er erg veel zin in. Turtle eiland was ook al volgeboekt tot 6 maart maar daar zijn we achteraf wel blij mee aangezien ze daar alleen kleine schildpadden hebben deze tijd van het jaar (daarover later meer bij Sipadan) Na KK met de bus naar Sandakan waar we in een heel leuk hostel zaten, Backpackers. Hele goede sfeer, leuke mensen ontmoet en je werd er heel erg goed geholpen. Het was trouwens niet de bedoeling dat we naar dit hostel zouden gaan maar vanuit het busstation dat buiten de stad ligt een taxi gedeeld met een Hollandse nicht samen met z'n Chinese vriend die al jaren niet meer in Nederland woont maar in China. Zij gingen naar een ander (veel duurder) hotel, wilde de taxi betalen, ok ook goed maar bij het uitstappen had de taxichauffeur ook mijn rugzak uitgeladen en daar neergezet. Eenmaal bij ons hostel (om de hoek) ging de kofferbak van de taxi open en he.. waar is mijn rugzak?! Heel snel naar het hotel gerend en daar stond hij dan naast de Hollandse nicht pff... gelukkig. En toen was daar naast hun dure hotel een hostel(Backpackers)en zijn daar even gaan vragen wat het kost en gebleven.Vanuit Sandakan met de bus naar Sepilok (opvangcentrum voor Orang Oetangs; soort dierentuin idee maar wel leuk om deze mooie wezens van dichtbij te bekijken)We wilde na Sandakan naar Danum Valley gaan waar je dieren goed kunt spotten en mooie wandelingen door het oerwoud kunt maken.Je hebt een heel duur resort maar er is ook een onderzoekscentrum: Danum Valley Field Centre waar je voor 16 euries in een dorm kunt slapen.Helaas ook dit was voor een bepaalde periode volgeboekt.Is het nu laagzeizoen? Na Sandakan verder richting het zuiden gereden en een paar dagen aan de Lower Kinabatangan river verbleven. Vanuit hier 4 boottrips gemaakt over de rivier, waar het water nu heel erg hoog staat.Sommige hostels moesten sluiten vanwege het hoge water.2 x een avondwandeling gemaakt incl. bloedzuigersokken,laarzen en zaklamp.1 trekking overdag gemaakt wat voor ons meer doorging als een relaxte wandeling dan een trekking.Wel door heel veel water gelopen dat net niet in de laarzen kwam, was leuk! Ook dit kwam door de vele regen de afgelopen maanden. We hebben heel veel vogels gezien met de mooiste kleuren o.a. hornbill's, kingfishers, zeearend (die we later op Mabul nog veel meer zouden zien) namen van andere vogels vergeten maar staan op de gevoelige plaat en worden later nog wel 'uitgevogeld'.Longtail makaken, brobocsis monkeys (neusapen) olive monkeys, monitor lizard, wild varken, viper (slang) die Geert ontdekt heeft!! verschillende spinsoorten, heel veel prachtig gekleurde vlinders, schorpioen, het aapje dat voorop de LP van Borneo staat...hoe heet ie ook al weer?? en een orang oetang met jong die relaxed in een boom fruit zat te eten. 2 leuke Nieuw-Zeelanders ontmoet waar we meestal samen mee aten. We hadden een dorm gereserveerd maar deze bleek bij aankomst vol en dus kregen we een eigen huisje aan de rivier waar je normaal 250 euries per nacht voor betaald. Joepie.. het geluk staat weer aan onze kant pfff...gelukkig. Na deze mooie ervaring doorgereisd naar Semporna waar Geert vanuit Sandakan al naartoe had gebeld om een plaats te reserveren op Mabul,een eiland voor de kust van Semporna. Eenmaal in Semporna aangekomen bleken we niet op de lijst voor een overnachting op het eiland te staan.Gelukkig was er nog plek en zijn we de volgende ochtend, dinsdag de 17de met de speedboat naar Mabul vertrokken.Heerlijk en mooi eiland om te verblijven.Uncle Chang heette ons hostel, google maar eens.Ze hebben daar huizen op palen in het water, net Amsterdam maar dan anders! Weer hadden we het geluk aan onze kant staan.Iedereen die naar Semporna/Mabul gaat komt daar om te duiken of te snorkelen op Sipadan.Wij konden de 18de snorkelen maar er waren ook mensen die 5 dagen tot 1 week moesten wachten voordat ze naar Sipadan konden.Sipadan is een eiland zo'n 20 minuten varen vanaf Mabul.In 2000 hebben een aantal moslim extremisten uit de Filipijnen de bewaker (1) overmeesterd en samen met een groep andere mensen, waaronder een aantal toeristen, gekidnapt en 5 maanden vastgehouden op de Filipijnen.Ook werd Sipadan officieel door het Internationaal Gerechtshof in 2002 toegewezen aan Maleisie en niet aan Indonesie.Door deze twee gebeurtenissen veel militairen rond het eiland (waar wij overigens vrij weinig van hebben meegekregen).Zij zorgen er trouwens ook voor dat er bijna niet meer illegaal gevist wordt met dynamiet & beschermen de zeeschildpadden tegen stroperij. Er landde wel een helicopter op Mabul met veel militairen toen wij er aan het snorkelen waren en werd de administratie van ons hostel iedere avond gecontroleerd door Rambo&Rambo.2 militairen met ieder een M-16 op hun rug. Het is vanaf 2005 trouwens niet meer mogelijk op Sipadan te overnachten (jammer,maar wel goed voor flora&fauna) Er mogen nu per dag niet meer dan 120 mensen het eiland bezoeken. En Sipadan was mooi!!! Zoveel vissen gezien. Unicornfish, Anemonefish, Jackfish, Needlefish, Peacock Grouper, Highfin Coral Grouper, Surf Parrotfish, Humphead Wrasse, Lionfish, Spotted Boxfish, Clown Triggerfish, een slang, White Tip Reefshark, Nurse Shark en heel veel grote zeeschildpadden, met 1 hebben we zelfs gezwommen en geaaid. En dan hebben we het nog niet over al het prachtige koraal gehad. Op en rond Mabul was het ook heel erg mooi en kon je ook fantastisch snorkelen. Uncle Chang was een hele relaxte plek. 3 x per dag werd er een maaltijd geserveerd en dit zat bij de kamerprijs inbegrepen. Om de dag speelde er een bandje dat bestond uit de duikinstructeurs, super!!!
Vrijdag de 20ste eind van de middag op een onrustige zee terug naar het vaste land, Semporna waar we na 1 overnachting richting Tawau zijn vertrokken om diezelfde dag met het vliegtuig naar Kuala Lumpur te vliegen waar we ons nu bevinden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten