Het regende toen we vanaf het vliegveld van Jakarta met de bus naar de stad reden. Gedropt bij het treinstation waar we een "Bajaj" een driewieler (heel grappig) naar ons hostel hebben gepakt. Eerst heel veel afdingen, weglopen. De eerste bleef veel te duur. Volgende...weer afdingen, weglopen en uiteindelijk kwam hij ons toch achterna, 'OK.. ik doe het voor die prijs'. In een heel leuk buurtje beland, paar uurtjes gaan slapen en daarna onze eerste Nasi Goreng op jamjammmie...Overal zie je hier eettentjes op straat met heerlijke gerechten en de lucht van Kretek is overal, we zijn in Indonesië!
O, ja helemaal vergeten. Toen we met onze gare kop in Jakarta aankwamen mochten we eerst niet door customs omdat we geen ticket out hadden gekocht. De eerste teleurstelling was al dat we maar een visum voor 30 dagen kregen en toen ook nog eens dit, shit! We werden geholpen door een hele vriendelijke jongen die bij Air Asia (we moesten in 5 minuten ons reisplan aanpassen) 2 tickets heeft gekocht. Normale prijs via internet. Hmm... waar gaan we naartoe? Dat werden 2 tickets naar Kota Kinabalu, Maleisie. We zitten dan al op Kalimantan (Borneo). Daar nieuw visum aanvragen en de grens weer over naar Kalimantan Indonesië, vervolgens naar Sulawsie (Celebes) en vanuit daar weer via Bangkok naar Nepal onze volgende bestemming.
In Jakarta maar 2 dagen gebleven. Niet echt een fijne stad. Wel nog even naar de Batavia buurt (waar de Nederlanders zich bevonden) gegaan met de locale trein, stampvol, deuren open en iedereen staart je aan. Af & toe wordt er naar je gefloten maar dan meer het geluid dat wij produceren als we een paard roepen! Moet ik nu gaan hinniken? Op straat nog geïnterviewd door een groepje studenten, opdracht voor school. Was in China ook al een keer gebeurd maar toen waren het meer vragen over je reis, hotel etc. (voor een onderzoeksbureau dacht ik toen) Nu waren het vragen over voetbal, Nederland en vooral over jezelf. Het was dan ook meer voor hunzelf, om engels te oefenen. Daarna nog naar de haven gelopen met zijn stank, rotzooi en oude houten schepen van zo'n 25 tot 40 meter die nog steeds in gebruik zijn.Drankje gedronken met wat locals. Bordje Linda Water fotograferen was de aanleiding en natuurlijk was er weer iemand die Nederlands praatte. Ze zijn erg enthousiast als je verteld dat je uit Nederland komt.De Nederlandse taal is ook met regelmaat terug te vinden in het straatbeeld of in warenhuizen. Wastafel, asbak, gratis (kan ook niet anders) notaris & het woord lekker gebruiken ze ook erg graag. "Effe een bakkie doen" veroorzaakt een brede glimlach bij iedereen die een beetje Nederlands kan. De eerste avond een oude man ontmoet op straat met een gitaar. Hij had op een schip gewerkt en veel in Nederland (Amsterdam) verbleven en begon spontaan oude Hollandse liedjes te zingen, schattig. Verder nog een aantal demonstraties gezien voor de Amerikaanse ambassade, tegen Israël. We werden natuurlijk raar aangekeken toen we er bij gingen staan op onze slippers in toeristen uniform en foto's maakte van het geheel. De locale zender TVone heeft ons ook nog gefilmd dus wie weet waren we op het nieuws, dat trouwens niet echt objectief is, verre van. Voor het nieuws standaard propaganda filmpjes over hoe slecht 'die joden daar in Israël wel niet zijn' en 'kijk eens hoeveel kinderen ze al gedood hebben'. Allaaah..... Vervolgens begint dan het nieuws en al het kleine en onbelangrijke nieuws wordt uitgebreid neergezet, alles opgeblazen ha,ha, soms letterlijk!! en heel negatief!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten